| |
Başta İspanya olmak üzere dünyanın dört bir yanında klasik gitar müziği, enstrümanın teknik olanaklarının gelişmesi, klasik gitar çalsın, çalmasın pek çok bestecinin gitar için yeni eserler yazması ile repertuvarın genişlemesi, klasik
gitar için yapılan uyarlamaların artması ve konservatuarlarda klasik gitar bölümlerinin açılmasının da sonucu olarak 20. yüzyıl klasik gitarın altın çağı olarak adlandırılabilir.
KLASİK GİTARIN YAPISI
Klasik gitar sekiz rakamına benzer bir gövde ve sap (Klavye) kısımlarından oluşur. Gövde bölümünün üzerinde ses deliği ve tellerin bağlandığı eşik kısımları bulunur. Sap kısmının üzeri perdelere ayrılmıştır. Sapın sonunda ise tellerin bağlandığı akord kulakları bulunur. Genellikle sap kısmı abanoz, gövdede sesin titreştiği ön ses tablası sedir ya da ladin, gövdenin arka kısmı ve yanları ise çeşitli gül ağaçları kullanılarak üretilir. Klasik gitarın tiz telleri naylon bas telleri ise ipek üzerine sarılı gümüş sarmaldan oluşur.
KLASİK GİTARIN ÖZELLİKLERİ
Klasik gitar hem çok sesliliği, hem ritmik özellikleri hem melodi çalımındaki kolaylığı, hem de bu özelliklerin birlikte yapılabilirliğinin kolaylığı yönünden küçük bir piyano özelliği taşır. Klasik gitar akustik (kendi sesini doğal olarak verebilen) bir enstrümandır. Ancak farklı ortamlarda kullanmak, farklı amaçlar için üretilmiş elektro klasik gitarlarda mevcuttur. Ayrıca konser salonunun akustik yetersizliği ya da başka sebeplerden dolayı mikrofon gibi çeşitli ekipmanlarla Klasik gitar ortalama 3,5 oktav ses genişliğine sahiptir. Ortalama 19 perdeden oluşur. Tellere tırnaklarla ya da parmak tırnak yardımıyla birlikte vurarak çalınır.
Teller ve Akord : Standart klasik gitarlar 6 tellidir. Ancak 8 telli, 10 telli ve 12 telli çeşitleri de yaygındır. Ayrıca isteğe göre yapımcılara özel siparişlerle yaptırılan klasik gitarlarda mevcuttur. Yine standart akordlu bir Klasik gitar 6.(en üst, en kalın) telden 1. tele doğru Mi – La – Re – Sol – Si – Mi seslerine akordlanır. Ancak zaman zaman farklı akord sistemlerine göre akordlanan gitarlar ya da çalınanan eserin tonuna bağlı olarak sadece bazı tellerin farklı akordlandığı da görülmektedir.
Gitarı akord etmek: Standart akordlu klasik gitar telleri (sol-si telleri arası dışında) tam
dörtlü aralığına akordlanır. 5. tel (La (A) sesi) ayarlandıktan sonra her telin (sol telinde 4. perde) 5. perdesine basarak bir alt telin boş teli ile aynı olacak şekilde akortlanabilir. Ayrıca akort cihazlarıyla (Tuner) da gitar akordu kolaylıkla yapılabilir.
ÜNLÜ KLASİK GİTARİSTLER
Dünyaca ünlü klasik gitaristler arasında Julian Bream, John Williams, Alirio Diaz, Narciso Yepes, David Russell, Christopher Parkening, Alexandre Lagoya, Pepe Romero, Angel Romero, Manuel Barrueco, Sharon Isbin, Ahmet Kanneci gibi pek çok isim sayabiliriz. Tüm bu isimlerin dışında klasik gitarın bugünkü saygınlığını borçlu olduğu en değerli isim Andres Segovia (1893 – 1987)’ dır. Enstrümanın itibarının yükselmesi, repertuvarının gelişmesi, daha geniş kitlelere ulaşması, teknik özelliklerinin geliştirilmesi, genç gitaristlerin yetişmesi ve belki de en önemlisi gitarın dünyanın tüm konservatuarlarında bir bölümünün olması gibi büyük hayalleri olan ve yaşamının tamamını bu hayallerini gerçekleştirmeye adamış değerli gitarist Segovia, gitarın köklerinin daha da derinlere uzanarak tutunmasını sağlamıştır. Segovia’nın Bach, Frescobaldi, Rameau, Couperin, Scarlatti, Albeniz, Granados ve daha pek çok büyük bestecinin eserlerinin gitar uyarlamalarını yapmasının yanı sıra, Joaquin Turina (1882 – 1949), Federico Moreno Torroba (1891 – 1982), Manuel Maria Ponce (1882 – 1948), Mario Castelnuovo Tedesco (1895 – 1968), Heitor Villa Lobos (1881-1959) ve Alexandre Tansman (1897 – 1986) gibi değerli besteciler ile işbirliği içinde yeni eserler bestelemelerini sağlamıştır. Segovia’ nın bu çalışmaları günümüz gitar repertuvarının en renkli ve en çok çalınan eserlerini oluşturmaktadır.
KAYNAKÇA: İlter Cebeci
(Yukarıdaki bilgilerden kaynak gösterilmeden alıntı yapılması yasaktır) |
|
|
|
|
|
|
